Çöp arabası geçti şimdi önümden
Keşke alsalar benim de bütün süprüntüleri kalbimden
Yerlere dökülmüş binlerce aşk kırıntısı
Kirletiyor yürürken ayağımın altını
Ve bir teslis var yüreğimde acısı üç yana yayılan
Kırıkları camdan mı candan mı müteşekkil belirsiz
Kabesi de hududu aşktan bir koğuşta
Dönüyorum ve yürüyorum aşka doğru
Secdesi arzudan ibaret nihayetinde ama yine de kapanıyorum ayaklarına
Korkmuyorum müşrik olmaktan ve koşuyorum ortak
Sorguluyor ve isyan ediyorum kaderime
Kırılanların hesabını soruyorum tanrıdan
Ve verilmeden alınanların
Bir kuş uçtu içimden sana
ve düşüp öldü çarpıp duvarlarına
